دنیای موازی، واژهای است که بیشتر به گوش کسانی سرزده است که طرفدار ادبیات فانتزی و تخیلی در دنیای هنر هستند؛ مفهومی که دستمایه کارگردانان برای خلق عواملی بهموازات دنیایی است که در آن زندگی میکنیم؛ اما فارغ از همه افسانهها در این دنیا افرادی هستند که درون اذهانشان نه دنیا بلکه عوالمی رادارند و در آنها زندگی میکنند؛ عوالمی که تنها ماده معماریهایش «توهم» هستند؛ از عالم مفاهیم که بیرون بیاییم محمدرضا شاه مصداق بیبدیلی برای این سنخ از افراد است؛ متخصص دنیای موازی؛ همو که همواره با این باور نفس میکشید که مردم اش او را دوست دارند و به او احترام میگذارند؛ نصب عکسهای او در همهجا و شوکت جشنهای سلطنتی نیز همه و همه باعث میشد که دنیای واقعی برای او حکم دنیای موازی را پیدا کند. (۱)
پینوشت:
۱) شکست شاهانه، صفحه ۳۸.
ثبت دیدگاه