اگر کسی خود را در سایه ای از درختی بی میوه و بی بار دید، زیان می بیند و اگر در سایه درختی میوه دار بود، منفعت می یابد. اگر خود را در سایه دیواری محکم دید، از خطر ایمن می شود و اگر سایه دیواری بر او افتاده بود که سست و ناپایدار او را محافظت می کرد، در امور زندگی و شغلی استوار نیست. اگر سایه خودمان را دیدیم، تعبیرش شهرت نیک و بدی است که به سبب اعمال خویش کسب کرده ایم.
اگر ببینیم سایه ای کوچک و نامتناسب با هیکل خویش داریم، مردم درباره ما قضاوت بد می کنند. اگر دیدیم سایه مان کم رنگ است، به دیگران کمک نمی کنیم ولی اگر سایه مان سیاه و پر رنگ بود، همه از ما به خوبی تعریف می کنند و آدم خیر و کمک رسانی هستیم.
محمد ابن سیرین می گوید: سایه در خواب، بزرگی و هیبت است. سایه دیوار، بزرگی و عزت است از مردی بزرگ، که معیشت در پناه او کند. سایه درخت، آسانی و راحت است از پناه مردان که خدمت او کنند، اما اگر در سایه درختِ خار و درختِ بی بر باشد، دلیل بر مردی مفسد و بی باک و بی دیانت باشد و دلیل کند که اجلش نزدیک آمده باشد.
امام صادق (ع) می فرماید: نشستن در سایه بر پنج وجه است:
۱٫ بزرگی،
۲٫ هیبت،
۳٫ پناه،
۴٫ منفعت،
۵٫ مرگ.
ثبت دیدگاه