امام حسین (علیه السلام): «در مدت عمر، در حفظ سلامتی تن بکوشید». منبع: تحف العقول، صفحه ۲۳۹.
امام على (علیه السلام): «المَعذِرَهُ بُرهانُ العَقلِ». عذرخواهى، نشانه ی خردمندى است. منبع: غررالحکم، حدیث ۴۹۷.
امام على (علیه السلام): «الحِکمَهُ ضَالَّهُ المُؤمِنِ، فَخُذِ الحِکمَهَ ولَو مِن أهلِ النِّفاقِ». حکمت گمشده مؤمن است، پس حکمت را حتى از منافقان فراگیر. منبع: نهج البلاغه، حکمت۸۰.
امام على (علیه السلام): «مَن مَکرَ بالنّاسِ رَدَّ اللّهُ سبحانَهُ مَکرَهُ فی عُنُقِهِ». هر که به مردم نیرنگ بزند، خداوند سبحان نیرنگ او را گریبان گیر خودش مى کند. منبع: غررالحکم؛ حدیث ۸۸۳۲.
امام صادق علیه السلام: «مَنْ مَلَک نَفْسَهُ اذا رَغِبْ وَ اذا رَهَبْ و اذا اشْتَهی و اذا غَضِبَ و اذا رَضِی، حَرَّمَ اللَّه جَسَدَهُ عَلَی النّارِ». هرکه در رغبت، ترس، شهوت، خشم و شادی خوددار باشد خداوند تنش را بر آتش حرام می کند. منبع: وسایل الشیعه، جلد ۱۱، صفحه ۱۲۳.
امام على علیه السلام: «شتّانَ ما بینَ عَمَلَینِ:عملٌ تَذهبُ لذّتُهُ و تبقى تَبِعتُهُ ، و عملٌ تَذهبُ مَؤونتُهُ و یبقى أجرُهُ». چه بسیار است تفاوت میان دو کردار: کردارى که خوشى آن برود و پیامد (کیفر) آن بر جاى ماند و کردارى که رنج آن برود و مزدش بماند. منبع: میزان الحکمه، جلد ۱.
امام على علیه السلام: « عَزَمَ اللّه ُ لَنا عَلَى الذَّبِّ عن حَوْزتِه و الرّمْیِ مِن وراءِ حُرْمَتِهِ ، مُؤمنُنا یَبغی بذلکَ الأجْرَ، و کافِرُنا یُحامی عَنِ الأصلِ» خداوند خواست تا ما (قریش) پاسدار شریعتش باشیم و نگه دار حرمتش. مؤمنِ ما از این کار در پى مزد [الهى] بود و کافرِ ما از تبار […]
امام صادق (علیه السلام): مَنْ أَرَادَ اللَّهُ بِهِ الْخَیْرَ قَذَفَ فِی قَلْبِهِ حُبَّ الْحُسَیْنِ ع وَ حُبَّ زِیَارَتِهِ وَ مَنْ أَرَادَ اللَّهُ بِهِ السُّوءَ قَذَفَ فِی قَلْبِهِ بُغْضَ الْحُسَیْنِ وَ بُغْضَ زِیَارَتِهِ. هر کس که خدا خیر خواه او باشد، محبت امام حسین علیه السلام و شوق زیارتش را در دل او می اندازد، و […]
امام صادق (علیه السلام): وَ لَا تَزْهَدُوا فِی إِتْیَانِهِ فَإِنَّ الْخَیْرَ فِی إِتْیَانِهِ أَکْثَرُ مِنْ أَنْ یُحْصَی در رفتن به آن (زیارت امام حسین علیه السلام) زهد نورزید، خیر و نیکی در رفتن به آن، بسیار بیشتر از آن است که احصاء بشود!. منبع: کامل الزیارات، صفحه ۸۷.
پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله: کلُّ عِلمٍ وبالٌ یومَ القِیامهِ الّا مَن عَمِلَ بِه هر دانشی روز رستاخیز مایه آزار است، مگر دانشی که به کار برده شود. منبع: منیه المرید، صفحه ۱۳۵.