پیام سیاسی کربلا

با طلوع اسلام فصلی نوین در تاریخ بشریت به وجود آمد؛ انقلابی بنیادین در افکار و عقاید، اخلاق و رفتار، نظام سیاسی، ساختار اجتماعی و معیارهای ارزشی به وجود آمد؛ آنچه به نام تاریخ اسلام شناخته می شود، مجموعه‌ای از این تحولات همه جانبه در فکر و زندگی انسان در عصر بعثت است؛ اما بعد از رحلت رسول اسلام، ساختار سیاسی و اجتماعی جامعه اسلام گرفتار انحراف شد و تلاش‌ها برای بازگشت به دوران جاهلیت شروع می‌شود، امام معصوم را کنار می‌گذارند، مبانی اصیل دینی از دستور کار خارج شد و بالاخره جامعه دینی به سمت فروپاشی ساختار و مبانی پیش رفت؛ این مسئله با به قدرت رسیدن بنی‌امیه که از اساس نسبت به خاندان بنی هاشم و اسلام رحمانی پر از حقد و کینه بودند، سرعت بیشتری گرفت تا جایی که امام حسین علیه السلام احساس خطر می‌کنند و اساس دین را در خطر می‌بینند و در ضمن اقدام انقلابی خود، اهداف خود را مبنی بر خطر انحراف در عقاید و ساختار اصیل دین بارها اعلام می‌کنند؛ امام در نامه‌ای که به اهل بصره نوشتند اعلام می‌کنند: فَاِنَّ السُّنَّهَ قَد اُمیتَتْ وَالْبِدْعَهَ قَد اُحْیِیَتْ (۱)

نظام اسلامی را که ولی محور است و باید امام معصوم رهبری کند، فاسقان زمان عهده دار شده‌اند و این بزرگ‌ترین انحراف در سیاست اسلامی است، سیاستی که در رأس آن امام معصوم باید رهبری جامعه را به عهده بگیرد و احکام اسلام برمبنای کتاب و سنت نبوی باید اجرا شود و این بزرگ‌ترین انحرافات است که زمینه محو دین را فراهم می‌کند و امام برای دفاع از کیان نظام اسلام قیام کردند. (۲)

 

پی‌نوشت:
۱) نامه امام به مردم بصره، در کربلا چه گذشت، شیخ عباس قمی (ره).
۲) خطبه‌های عاشورایی، معاونت فرهنگی سازمان اوقاف، سال ۱۳۸۵.

لطفاً نظر خود را بنویسید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *