حدیث روز
امام علی (ع) می فرماید : هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬ خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

جمعه, ۲۷ فروردین , ۱۴۰۰ 5 رمضان 1442 Friday, 16 April , 2021 ساعت تعداد کل نوشته ها : 3799 تعداد اعضا : 3 تعداد دیدگاهها : 99×
۰۲ خرداد ۱۳۹۵ - ۱۲:۴۲
شناسه : 5731
بازدید 436
0

در دین مبین اسلام بر لزوم رعایت اخلاص بسیار توصیه شده است ، اگر انسان اخلاص را در سرلوحه کار خود قرار دهد نزدیکی به خداوند متعال خواهد داشت. مومنان در نزد خداوند متعال دارای درجات مختلفی هستند و هیچ کس با شخص دیگری در درجه ، برابری نمی کند ، چنانکه نبی مکرم اسلام […]

پ
پ

در دین مبین اسلام بر لزوم رعایت اخلاص بسیار توصیه شده است ، اگر انسان اخلاص را در سرلوحه کار خود قرار دهد نزدیکی به خداوند متعال خواهد داشت.

مومنان در نزد خداوند متعال دارای درجات مختلفی هستند و هیچ کس با شخص دیگری در درجه ، برابری نمی کند ، چنانکه نبی مکرم اسلام (ص) می فرماید : بِالاخلاصِ تَتَفَاضَلُ مَراتِبِ المُومِنینَ (۱)؛ درجات مومنان به وسیله اخلاص برتری می یابد ، لذا لازم است تا انسان مومن مراتب اخلاص را بشناسد و آن را در زندگی خود آنگونه که خداوند می خواهد به کار بندد.

 ۱٫ خالص کردن عمل

آنگونه که بیان داشتیم لازم است انسان عمل خود را تنها برای خداوند خالص گرداند ، این خالص گرداندن عبادت گاهی به دلیل ترس از عذاب است ، گرچه در این نوع عبادت تنها به خاطر ترس از عذاب و کیفر الهی می باشد ، اما مورد رضایت خداوند قرار می گیرد ، امیرالمومنین در وصف این نوع عبادت آن را عبادت بردگان معرفی می نماید(۲).

۲٫ اخلاص در عمل

گاهی انسان برای تجارت و معامله با پروردگار خویش دست به عبادت معبود خود می زند ، مثلاً عبادت را مختص برای رسیدن به بهشت برین یا دسترسی به حور العین می داند ، اینگونه عبادت پروردگار کردن روش اجیران است.

۳٫ تصفیه عمل

نوع دیگری از عبادت و اخلاص ، تصفیه عمل از هرگونه شائبه ای که رنگ غیر خدایی دارد ، هست ، یعنی انسان عبادتش را مختص به پروردگار می کند نه برای رسیدن به بهشت و میوه های آن و نه برای ترس از آتش دوزخ و عذاب قیامت ، بلکه در این نوع عبادت انسان عاشق ، معشوق خود را برای لایق ستایش بودنش عبادت می کند و لاغیر ، که این مرتبه نکته پایانی اخلاص می باشد(۳).

پی نوشت :

۱٫جامع السعادت.

۲٫ نهج البلاغه ، ص ۵۱۰ ، حکمت ۲۳۷٫

۳٫ بحارالانوار ، ج ۷۰ ، ص ۲۵۵٫

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.