غذا پرستی

در خانه رفتم: دیدم برادرم با وله شدیدی غذا می‌خورد و تمام هم‌وغم او غذاست و همیشه سخن از غذای خوب می‌زند و تنها غذا برای او مهم است!

گفتم: چرا این‌همه به غذا خوردن (منظور اهتمام بیش‌ازاندازه به غذا خوردن است نه غذای بهداشتی) اهمیت می‌دهی و انگار تو را خلق کرده‌اند که غذا را بپرستی!

گفت: آخر مگر کسی غذا را می‌پرستد!

گفتم: آری گاهی غذا پرستیده می‌شود؛ هرچند که به آن توجه نداشته باشیم و آن اهتمام ویژه داشتن به غذا و تحت‌الشعاع قرار دادن زندگی است به‌طوری‌که جز به آن نمی‌اندیشیم و قرآن می‌فرماید: ارایت من اتخذ الهه هواه (۱): آیا کسی که هوای نفس خود را خدای خود قرار داده است دیده‌ای؟

 

پی‌نوشت:

۱) سوره فرقان، آیه ۴۳.

لطفاً نظر خود را بنویسید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *