دیدار موقت

وَ إِذا مَسَّ الْإِنْسانَ ضُرٌّ دَعا رَبَّهُ مُنیباً إِلَیْهِ ثُمَّ إِذا خَوَّلَهُ نِعْمَهً مِنْهُ نَسِی ما کانَ یَدْعُوا إِلَیْه (۱): هنگامی که انسان را زیانی رسد، پروردگار خود را می خواند و بسوی او باز می گردد اما هنگامی که نعمتی از خود به او عطا کند، آنچه را به خاطر آن قبلًا خدا را می خواند از یاد می برد.

خیلی مشتاق دیدارم، خیلی باهاتون حرف دارم، میشه خدمت برسم؟ بفرمایید داخل، خیلی وقته منتظرتونم؛ ببخشید ظاهرا مشکلم رو حل کردید؛ تا مشکل دیگه خدا نگه دار!

 

پی‌نوشت:
۱) زمر، آیه ۸.

لطفاً نظر خود را بنویسید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *