حدیث روز
امام علی (ع) می فرماید : هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬ خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

جمعه, ۲۷ فروردین , ۱۴۰۰ 5 رمضان 1442 Friday, 16 April , 2021 ساعت تعداد کل نوشته ها : 3799 تعداد اعضا : 3 تعداد دیدگاهها : 99×
۱۳ بهمن ۱۳۸۹ - ۲۱:۵۸
شناسه : 156
بازدید 397
0

وظیفه خطیر روحانیت است با تحریفات و شبهاتی که بر دین مبین اسلام وارد می شود از دامان آن بزدایند و اصل آنچه در تاریخها منقول است را به بطن جامعه سرازیر نمایند. باید با سلاح علم و حرکت در مسیر صحیح به طور آگاهانه با شبهات وارد شده ایستادگی کرد و نگذاشت که آتش […]

پ
پ

وظیفه خطیر روحانیت است با تحریفات و شبهاتی که بر دین مبین اسلام وارد می شود از دامان آن بزدایند و اصل آنچه در تاریخها منقول است را به بطن جامعه سرازیر نمایند.
باید با سلاح علم و حرکت در مسیر صحیح به طور آگاهانه با شبهات وارد شده ایستادگی کرد و نگذاشت که آتش شبهه افکنی در دین واقعه عاشورا و سایر وقایع تاریخی ، دامان اسلام را بسوزاند.
اگر هر از گاهی افرادی یک سخنی را بگویند و کسی در مقابل آنان جرات قد علم کردن را نداشته باشد دین پایمال می شود و دین به تمسخر کشیده می شود.
باید از عاشورا درس گرفت ، اگر امام حسین (ع) سکوت می کرد دین اسلام کم کم از بین رفته بود.
توجه کنیم که شجاعانه وارد عمل بشویم ، مداحان را نیز آموزش داده و سرازیر جامعه کنیم ، کدام سیستم است که مداحان را به جامعه سرازیر می کند ، کدام سیستم است که مداحان را آموزش می دهد و کدام سیستم است که بر مداحان نظارت می کند.
آنکس که صدای خوشی دارد بدون اینکه نیازی به سواد داشته باشد با یک کتاب نوحه چند هزار تومانی که معلوم نیست چند درصد از آها با تاریخ سازگار است دین را به تمسخر کشیده اند.
به نظر بیشتر آنانکه مردم را از شناخت واقعی امام حسین (ع) دور داشته و باعث تحریف واقعه عاشورا شده اد مداحان بوده اند ، توجه نمائیم که داشتن صدای خوش برای مداحی در آستان مقدس ابا عبدا… الحسین کافی نیست ، بلکه صدای خوش همراه قول صدید نیاز است.
روحانیت عزیز توجه نماید که الان اسلام بیشتر از دوران امام حسین (ع) در خطر است ، سایت ها ، رسانه ها ، موبایل ها ، پیامکها و … همه و همه از ابزار امروزی است که اگر توجه نشود باعث سوء تبلیغ و بر علیه اسلام مسلح می شود.
اگر در زمان امام حسین (ع) خبری به وقوع می پیوست تا به شهری دیگر برسد کمتر از دو هفته طول نمی کشید اما امروز در عرض چند دقیقه کل دنیا اخبار جدید را مخابره می کنند ، اگر شبهه ای در دین وارد شود تا چند روز همه دنیا با خبر می شوند ، کار سازمانهای دینی این است که افرادی را تربیت نمایند که در مقابل این شبهات ایستادگی کنند.
اما متاسفانه حوزه های علمیه سخت در تلاشند که افرادی را تربیت کنند که فقط مسلط به ادبیات عرب باشند ، سازمانهای تبلیغات اسلامی به فکر برگزاری همایش هستند ، روحانیون یا در سیاست هستند یا به تفکر آنند که در کدام مسجد نماز بگذارند ، آیا مسجد پایین شهر با بالای شهر متفاوت است.
به این فکر باشیم که باید اسلام را نجات دهیم ، مسیحیت در تلاش است افرادی که دین مسیحیت را تبلیغ می کنند به فکر ادبیات عرب نیستند ، به فکر اینکه در کدام طرف شهر تبلیغ کنند ، به فکر آن هستند که چگونه و از چه راه می توانند جذب کنند.
با مسلمان شدن چند نفر خوشحال می شویم ، فلانی با ۲۰ نفر مسلمان شدنش شادی ندارد بلکه بدبختی است ، حوزه های علمیه به فکر آن باشند که آموزش زبانهای دیگری را بدهند و مبلغین خود را به سراسر جهان پهناور بفرستند.
با دعای فرج خواندن رئیس جمهور در فلان کنفرانس بین المللی گره از کار دین اسلام گشوده نمی شود ما نمی گوییم خوب نیست بلکه باید علما از رئیس جمهور به خاطر این عمل تقدیر و تشکر می کردند.
رئیس جمهور ما با تمام توان خود به فکر اسلام و ایران است عملکرد ایشان بهتر از عملکرد برخی مبلغین است که لباس مقدس روحانیت را به تن کرده اند و پای در این اداره و آن اداره برای استخدام می کنند.
دشمن هر روز با یک شبهه جدید با یک سخن گزاف می خواهد مسلمین را ترغیب کند تا به دین های دیگر گرایش پیدا کنند ما به فکر ادبیات هستیم که ضربٌ زیدٌ صحیح است یا ضربَ زیدٌ.
وقتی شخصی با لباس روحانیت در همین ایران خودمان پا به میدان جامعه می گذارد از وی سوال نمی شود که خبر ناسخ در کجا واقع می شود یا لفظ اِنَ در اول جمله واقع می شود یا در وسط ، بلکه از شبهات روز سوال می شود ، از قرآن سوال می شود ، فلان روحانی که تفسیر سوره ای از قرآن را نمی داند چگونه می خواهد شبهات را پاسخ بگوید و افرادی را به دین اسلام ترغیب نماید ، سخن من گزاف است اما فردی که می خواهد با تلبس به لباس روحانیت آبروی اسلام را ببرد به چه درد دین و قرآن می خورد.
حوزه هایی که محصول آن ده سال طول می کشد تا به جامعه سرازیر شود به لطف خداوند و درایت رهبر عظیم الشان حضرت آیت الله العظمی خامنه ای (زید عزه) با تشکیل حوزه هایی که در طول ۵ سال طلاب و مبلغینی را تربیت می کند که از هر نظر صالح هستند به جامعه می آیند بهترین کار در مقابله با فتنه های دشمن است.
ادبیات عرب نیاز حوزه های علمیه است اما نباید در سرلوحه کار باشد ، ما نمی گوییم ادبیات عرب نیاز نیست و هر کس به طور قطع این علم را که زبان قرآن و اسلام است را انکار کند مخالفت می کنیم.
حرف ما این است که آن قدر که ارزش به این علم (ادبیات عرب) قائل هستیم به پرورش افرادی با توانایی پاسخ به شبهات دین داشته باشیم.
سالانه چندین همایش در سراسر ایران اسلامی با نام تقدیر از فلان رتبه برتری ، فلان فرد نمونه کشوری ، فلان ورزشکار بین المللی ، فلان رئیس موفق ، فلان مدیر توانمند و غیره و غیره داریم ، کسی هست که بگوید که در فلان جا از فلان مرجع تقلید به خاطر مقالات برتر ، کتاب برتر ، عالم بودنش و غیره تقدیر شد ، کدام روحانی معمولی با حضور پر شور مردم تشییع شده ، اگر هنرمندی از میان ما رخت بر بندد و دار فانی را وداع گوید صدا و سیما پیام تسلیت صادر می کند ، خانه هنرمندان تعطیل می شود ، عزای عمومی اعلام می شود ، با حضور پر شور از میادین اصلی شهر تشییع می گردد ، در قطعه هنرمندان به خاک سپرده می شود و مدیران و ادارات مرتبط مجالس ترحیم و غیره برایش تدارک می بینند از خانواده اش تجلیل می کنند و سالگرد رحلتش در صدا و سیما اعلام می گردد و صدها شیوه و متد دیگر.
به کدام روحانی چنین لطفی صورت گرفته ، در کنار مردم صدها فوحش و دری وری می شنود ، در فلان جا محل نمی گذارند ، در محیط دانشگاه لفظ مارمولک می شنود اگر بیشتر لطف کنند یه تقبل الله هم می گویند.
به چه دلخوش باشد ، به قطعه عالمان در قبرستانها ، به وضع زندگی که با نداری های فراوان به فکر دین است ، تلاش می کند بی وقفه بدون چشم داشت ، با توکل به خدا و امام عصر (عج) ، چند درصد ما از زندگی روحانیون با خبر هستیم که نان شب برای خوردن ندارد.
کدام ستاد ، سازمان و اداره هست که به وضع چنین روحانیون رسیدگی می کند ، چنین وضعیتی دلسرد کننده است نه به اشتباه فکر نکنیم روحانیت نیازی به کمک ندارد اینها توکل به خدا کردند و راه خود را ادامه می دهند ، هیچ تقدیر رسمی از جانباز شیمیایی روحانی جنگ نمی شود هیچ مراسمی برای شهدای آنان گرفته نمی شود.
برای رسیدگی به درد دین باید به فکر حامیان و بانیان دین نیز باشیم اما برای مقابله و رهایی از وضعیت حاضر پیشنهادات ذیل قابل توجه و اجراست.
۱- آموزش صحیح و مبتنی بر قوانین نظام جدید آموزشی در حوزه های علمیه.
۲- آموزش مبلغین دارای استعداد بالا.
۳- ترویج مورد نیاز برای پذیرش قشر روحانی در بطن ایران اسلامی.
۴- آموزش صحیح و پرورش افرادی متخصص برای پاسخگویی به شبهات.
۵- ترویج رسالت روحانیون در ایران اسلامی.
۶- تقدیر و تجلیل از برترینهای حوزه های علمیه و معرفی آنان به مردم.
۷- پاسخگویی به نیازهای مادی و معنوی روحانیون.
۸- رسیدگی به مشکلات روحانیون.

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.