اضطرار امام صادق (ع) به امام زمان (عج)

صاحب عالم، هر سمی را تبدیل به رایحه دل‌انگیز ظهور کرده؛ همان رایحه‌ای که جد او امام صادق (علیه‌السلام) بالباسی کهنه و بدون یقه، بر ریگ‌های خشن، با صدای «مولای من!» بر زبان می‌آورد و چون مصیبت دیدگان، اشک از مشک چشمان مبارکش بر زمین می‌ریخت؛ او می‌آید، ولی اگر اضطراری باشد؛ «تا کی؟…» به پایان می‌رسد اگر به او درماندگی باشد و نبود او همان درد باشد.

لطفاً نظر خود را بنویسید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *