close
دانلود آهنگ جدید
چرا به حضرت زینب (س)، ام المصائب می گویند؟
حضرت زینب (سلام الله علیها) به خاطر نقش پر رنگی که در ماجرای کربلا داشت ، شخصیتی مورد احترام در میان مسلمی به خصوص شیعیان هست.حضرت زینب (سلام الله علیها),ام المصائب,بلاغ,
چرا به حضرت زینب (س)، ام المصائب می گویند؟

حضرت زینب (سلام الله علیها) به خاطر نقش پر رنگی که در ماجرای کربلا داشت ، شخصیتی مورد احترام در میان مسلمی به خصوص شیعیان هست.

این بانوی ایثار گر با کنیه ی ام المصائب که توسط جد بزرگوارش پیامبر عظیم الشان اسلام نهاده شد مشهور است و ماجراهای سوزناکی در رویداد کربلا و پس از آن دارد ، این بانو یار و یاور امام حسین (علیه السلام) و پرستار بیماران و کودکان بوده است ، خطبه این شیرزن کربلا در مصائب شام نیز زبان زد خاص و عام است ، در این نوشته به صورت خلاصه قصد داریم تا به علت نام گذاری کنیه ” ام المصائب” بپردازیم.

بر اساس روایات متعدد ، نام‌گذاری حضرت زینب کبری (سلام الله علیها) ، توسط جدش پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) صورت گرفت ، گفته شده است که جبرییل از سوی خداوند این نام را به پیامبر (صلی الله علیه و آله) رسانده است(۱).

هنگامی که پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) قنداقه وی را طلبید، او را بوسید و فرمود : به حاضران و غایبان امّتم وصیت می‌کنم که حرمت این دختر را پاس بدارند ، همانا وی مانند خدیجه کبری (سلام الله علیها) است(۲).

حضرت زینب (سلام الله علیها) از زمان که پا در این دنیا فانی گذاشت با مصیبت های مختلفی مواجه شد ، رحلت سوزناک پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله) و پس از چند روز شهادت سخت و درناک مادر بزرگوارش حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) بوده است .

اما این پایان مصیبتهای حضرت زینب نبود بلکه پس از آن ماجرای ضربت خوردن امیر المومنین در ماه مبارک رمضان و پرستاری از امیر المومنین نیز بر عهده زینت پدر بوده است ، شهادت درناک حضرت علی (علیه السلام) نیز از مصائبی بود که زینب کبری (سلام الله علیها) آن را چشید ، شهادت امام حسن مجتبی (علیه السلام) نیز از جمله مصیبتهای حضرت زینب بوده است.

یکی از مصائب بزرگ و غم عظمای زینب (سلام الله علیها) آغاز شده و ماجرای کربلا روی داد ، او مادری پر مهر و عطوفت برای فرزندان ، انیس و مونس امام حسین (علیه السلام) ، نگهبان امام سجاد (علیه السلام) بوده است ، او علاوه بر تقدیم برادران و عشیره خود دو فرزند خود را نیز در کربلا از دست داد ، این نیز پایان مصیبت زینب (سلام الله علیها) نبود ، ماجرای غارت خیام ، مرور جنازه مبارک مبارک امام حسین (علیه السلام) و ۷۲ یار و یاورش در کربلا ، مصیب تهای دور و دراز ، اسارت در کوفه و شام نیز از مصائب این شیر زن کربلا هست.

زینب (سلام الله علیها) در ان ماجرا با طئنه های دشمنان نیز برخورد کرد ، صبر زینب در این مصیبت ها حائز اهمیت است ، اما در مقابل این همه طئنه ایشان فرمودندجز زیبایی ندیدم ؛ ما رایت الا جمیلا.

اینک با بیان این مصائب ، آیا روا نیست که جرئیل و پیامبر (صلی الله علیه و آله) بر او گریه کند و کنیه اش را “ام المصائب” بنامد.

روایت شده است که پس از ولادت حضرت زینب (سلام الله علیها) ، حسین (علیه السلام) که در آن هنگام کودک سه چهار ساله بود ، به محضر رسول خدا (صلی الله علیه و آله) آمد و عرض کرد : خداوند به من خواهرى عطا کرده است.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) با شنیدن این سخن ، منقلب و اندوهگین شد و اشک از دیده فرو ریخت ، حسین (علیه السلام) پرسید: براى چه اندوهگین و گریان شدى؟

پیامبر (ص) فرمود: اى نور چشمم ، راز آن به زودى برایت آشکار شود.

تا اینکه روزى جبرئیل نزد رسول خدا (ص) آمد ، در حالى که گریه مى کرد ، رسول خدا (ص) از علت گریه او پرسید.

جبرئیل عرض ‍ کرد: این دختر (زینب) از آغاز زندگى تا پایان عمر همواره با بلا و رنج و اندوه دست به گریبان خواهد بود ؛ گاهى به درد مصیبت فراق تو مبتلا شود ، زمانى دستخوش ماتم مادرش و سپس ماتم مصیبت جانسوز برادرش امام حسن (علیه السلام) گردد و از این مصایب دردناک تر و افزون تر اینکه به مصایب جانسوز کربلا گرفتار شود ، به طورى که قامتش خمیده شود و موى سرش سفید گردد.
پیامبر (صلی الله علیه و آله) گریان شد و صورت پر اشکش را بر صورت زینب (سلام الله علیها) نهاد و گریه سختى کرد، زهرا (سلام الله علیها) از علت آن پرسید ، پیامبر (صلی الله علیه و آله) بخشى از بلاها و مصایبى را که بر زینب (سلام الله علیها) وارد مى شود ، براى زهرا (سلام الله علیها) بیان کرد.

حضرت زهرا (سلام الله علیها) پرسید: اى پدر! پاداش کسى که بر مصایب دخترم زینب (سلام الله علیها) گریه کند چیست؟

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمود: پاداش او همچون پاداش کسى است که براى مصایب حسن و حسین (علیه السلام) گریه مى کند(۳).

پی نوشت:

۱. امین ، اعیان الشیعه ، ج۷ ، ص۱۳۷.

۲. سید نورالدین جزائری ، الخصائصه الزینبیه ، ص۴۴.

۳. ناسخ التواریخ زینب (س) ، ص ۴۷.