امام رضا (ع) به دستور هارون ارشید از شهر مدینه به سوی شهر طوس حرکت کرد.روز پدر,امام علی (علیه السلام),بلاغ,
ولایت علی بن ابی طالب دژ مستحکم امنیت از عذاب

امام رضا (ع) به دستور هارون ارشید از شهر مدینه به سوی شهر طوس حرکت کرد.

نیشابور که در مسیر حرکت امام رضا (ع) بود ۱۲ هزار نفر قلم به دست آماده بودند تا هنگام عبور امام رضا (ع) حدیثی را از امام بشنوند و ضبط کنند ، شاید با افتخار گفت که چنین چیزی در اسلام وجود ندارد که یک حدیث را ۱۲ هزار نفر کاتب در یک لحظه باشد ، نقل کردند که امام رضا (ع) لب به سخن گشود و مطلبی را از پدرش و از پدر پدرش و انتها داد تا این حدیث برسد به پیامبر گرامی اسلام (ص) و از پیامبر (ص) نیز رساند به جبرئیل امین و جبرئیل امین نیز از خداوند متعال شنیده بود که روایت شده ” … لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ حِصْنِی فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِی أَمِنَ مِنْ عَذَابِی‏ … (۱) ” مشابه این حدیث نقل شده است که ” … وَلَایَهُ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ حِصْنِی فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِی أَمِنَ مِنْ عَذَابِی (۲)” وقتی حضرت رضا (ع) این جمله را فرمودند ، مرکب امام خواست حرکت کند ، ولی اشاره فرمودند: صبر کن.

مردم منتظر بودند ببینند چرا حضرت مرکب را متوقف کردند ، آن زمان وسائلی مانند بلندگو نبود ، باید چند نفر ، تکه تکه خبر می­ دادند تا بقیه بشنوند ، حضرت فرمودند : این کلمه را اضافه کنید “بِشُرُوطِهَا وَ أَنَا مِنْ شُرُوطِهَا (۳)” کلمه توحید که حصن و حصار خداست شروطی دارد و من یکی از آن شروط هستم ؛ خود من که امام رضا (ع) هستم، یکی از شروط این روایتم ؛ یعنی وقتی شما وارد حصن خدا می­شوید ، که ولایت من را بپذیرید تا زمانیکه ولایت را نپذیرید داخل در این حصار نشده اید تا از عذاب الهی در امان باشید.

حدیث بالا معروف شد به حدیث سلسله الذهب ، این که امام رضا (ع) می فرماید که شرط این امنیت از عذاب من هستم ، منظور شخص خودش نبود بلکه چون حدیث سلسله وار به خداوند تبارک و تعالی می رسد ، این روایت ولایت همه ائمه اطهار را تاکید دارد که مهمترین ولایت ، ولایت و قبول اولین امام است که ایشان ، امیر المومنین (ع) است.

اگر انسان بخواهد به حصن حصین الهی وارد شود باید ” لا اله الا الله ” را قبول کند ، اما آیا واقعا قبول کردن کلمه ” لا اله الا الله ” به تنهایی کافی است ، اگر به تنهایی کافی بود باید بپذیریم که همه منافقین که همیشه می گفتند ” لا اله الا الله ” وارد حصن حصین الهی شده اندذ و از عذاب در امنیت کامل به سر می برند ، اما در اصل چنین نیست و به تنهایی نیز کافی نیست ، برای رسیدن به دژ مستحکم اعتقادی باید و بدون اعتقاد نمی شود این مسیر را طی کرد.

 این مسئله را درک کردن بسیار سخت است ، خداوند متعال اراده فرمود تا علی ابن ابی طالب ، آن مولود کعبه ، آن زکات دهنده در حال رکوع به عنوان امام ، پیشرو و ولایت برای مسلمین باشد ، خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید : ” … أَطِیعُواْ اللّهَ وَأَطِیعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِی الأَمْرِ مِنکُمْ … (۴)” اطاعت از رسول و پیغمبر الهی ، همانند اطاعت از خداست ، اطاعت از اولی الامر که در تفاسیر از امیر المومنین علی (ع) یاد شده نیز ، همانند و هم رتبه با اطاعت از رسول و خداوند متعال است ، پس اینکه رسول الهی در غدیر خم می گوید : “… مَنْ کُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِیٌّ مَوْلَاهُ …(۵)” حال اگر از این فرمان اطاعت کردیم مطمئناً درک کرده ایم و وارد در دژ مستحکم امنیت از عذاب شده ایم ، اما اگر در ک نشد ، در وادی دوزخ وارد شده و مانده ایم.

 

پی نوشت :

۱. بحار الانوار، ج ۴۹، ص ۱۲۳.

۲. عیون أخبار الرضا علیه السلام، ج‏۲، ص: ۱۳۶.

۳. همان.

۴.بحار الانوار، ج ۲۳، ص ۱۴۵.