در دین مبین اسلام بر لزوم رعایت اخلاص بسیار توصیه شده است ، اگر انسان اخلاص را در سرلوحه کار خود قرار دهد نزدیکی به خداوند متعال خواهد داشت. اخلاص,بلاغ,
مراتب اخلاص

در دین مبین اسلام بر لزوم رعایت اخلاص بسیار توصیه شده است ، اگر انسان اخلاص را در سرلوحه کار خود قرار دهد نزدیکی به خداوند متعال خواهد داشت.

مومنان در نزد خداوند متعال دارای درجات مختلفی هستند و هیچ کس با شخص دیگری در درجه ، برابری نمی کند ، چنانکه نبی مکرم اسلام (ص) می فرماید : بِالاخلاصِ تَتَفَاضَلُ مَراتِبِ المُومِنینَ (۱)؛ درجات مومنان به وسیله اخلاص برتری می یابد ، لذا لازم است تا انسان مومن مراتب اخلاص را بشناسد و آن را در زندگی خود آنگونه که خداوند می خواهد به کار بندد.

1. خالص کردن عمل

آنگونه که بیان داشتیم لازم است انسان عمل خود را تنها برای خداوند خالص گرداند ، این خالص گرداندن عبادت گاهی به دلیل ترس از عذاب است ، گرچه در این نوع عبادت تنها به خاطر ترس از عذاب و کیفر الهی می باشد ، اما مورد رضایت خداوند قرار می گیرد ، امیرالمومنین در وصف این نوع عبادت آن را عبادت بردگان معرفی می نماید(۲).

۲. اخلاص در عمل

گاهی انسان برای تجارت و معامله با پروردگار خویش دست به عبادت معبود خود می زند ، مثلاً عبادت را مختص برای رسیدن به بهشت برین یا دسترسی به حور العین می داند ، اینگونه عبادت پروردگار کردن روش اجیران است.

۳. تصفیه عمل

نوع دیگری از عبادت و اخلاص ، تصفیه عمل از هرگونه شائبه ای که رنگ غیر خدایی دارد ، هست ، یعنی انسان عبادتش را مختص به پروردگار می کند نه برای رسیدن به بهشت و میوه های آن و نه برای ترس از آتش دوزخ و عذاب قیامت ، بلکه در این نوع عبادت انسان عاشق ، معشوق خود را برای لایق ستایش بودنش عبادت می کند و لاغیر ، که این مرتبه نکته پایانی اخلاص می باشد(۳).

پی نوشت :

۱. جامع السعادت.

۲. نهج البلاغه ، ص ۵۱۰ ، حکمت ۲۳۷.

۳. بحارالانوار ، ج ۷۰ ، ص ۲۵5.

کلیدواژه ها: , ,